Wandelen in Cabo de Gata: de mooiste routes, afstanden, tijden en waar je parkeert
Cabo de Gata is een van de mooiste plekken aan de Spaanse Middellandse Zeekust om te wandelen, als je het seizoen en de route maar zorgvuldig kiest. Het toerismebureau van Níjar publiceert een reeks bewegwijzerde routes door het park, de meeste kort en met een lage of gemiddelde moeilijkheidsgraad: de makkelijkste, zoals Los Genoveses (2,3 km, ongeveer 1 u 30 min) en Los Escullos naar La Isleta del Moro (1,6 km, ongeveer 40 minuten), zijn voor bijna iedereen geschikt, terwijl de langste kustroute, van Las Negras via Cala del Plomo naar Agua Amarga, enkele reis 11,1 km is, ongeveer 4 u 30 min duurt en als gemiddeld tot zwaar geldt. De rest van deze gids zet de routes per gebied op een rij, met afstanden, tijden, stijgingen en parkeerplaatsen, en legt uit hoe je ze veilig loopt in een van de droogste hoeken van Europa.
Zo werkt wandelen in het park
Het park is een vulkanische sierra die recht in zee wegzakt, doorsneden door droge geulen die uitkomen in kleine baaitjes. De meeste routes volgen ofwel de kust, langs baaitjes en wachttorens, ofwel de dalen landinwaarts rond Rodalquilar, waar oude goudmijnen, boerderijen en dorsvloeren over de heuvels verspreid liggen. Het hoogste punt, de Cerro de los Frailes, is maar 493 meter, dus het klimwerk valt mee; wat wandelen hier zwaar maakt, zijn de zon, het gebrek aan schaduw en het gebrek aan water.
De routebladen van het toerismebureau van Níjar geven per route een afstand, een gebruikelijke looptijd, een moeilijkheidsgraad (laag, gemiddeld of gemiddeld tot zwaar), de maximale stijging en het soort ondergrond, van brede paden tot smalle paadjes langs kliffen. De tijden zijn looptijden zonder lange pauzes; op de kustroutes rekenen de meeste mensen extra tijd voor een duik.
Een paar punten bepalen elke wandeling hier:
- Tien maanden per jaar gelden als droog, en er zijn bijna geen bronnen. Neem al het water mee dat je nodig hebt.
- Veel routes zijn lineair. Vela Blanca, Los Genoveses, Loma Pelada, Requena en de route van Las Negras naar Agua Amarga eindigen allemaal ergens anders dan waar ze beginnen, dus reken op teruglopen, regel een lift of keer halverwege om.
- Rijden buiten de toegestane paden is verboden, net als fietsen of paardrijden buiten die paden. Blijf te voet op de gemarkeerde paden: het park herstelt duinen en hellingen die zijn platgetrapt door mensen die van de paden afweken.
- De regionale milieudienst raadt aan water, zonbescherming en geschikte kleding en schoenen mee te nemen, en vóór vertrek de weersverwachting te checken.
De routes in een oogopslag
| Route | Gebied | Afstand | Tijd | Moeilijkheid |
|---|---|---|---|---|
| Los Genoveses | San José | 2,3 km, lineair | ca. 1 u 30 min | Laag |
| Vela Blanca | Ten westen van San José | 5,9 km, lineair | ca. 2 u 30 min | Laag |
| Sendero Azul | Pozo de los Frailes naar San José | 2,6 km | ca. 1 u 30 min | Laag |
| Caldera de Majada Redonda | Binnenland, Las Presillas | 2,8 km | ca. 1 uur | Laag |
| Los Escullos naar El Pozo de los Frailes | Los Escullos | 4,7 km | ca. 1 u 50 min | Laag |
| Los Escullos naar La Isleta del Moro | Los Escullos | 1,6 km | ca. 40 minuten | Laag |
| Requena | Dal van Rodalquilar | 7,4 km, lineair | ca. 3 uur | Gemiddeld |
| Cerro del Cinto, kort | Rodalquilar | 4,4 km, rondwandeling | ca. 1 u 30 min | Laag |
| Cerro del Cinto, lang | Rodalquilar | 10 km, rondwandeling | ca. 4 uur | Gemiddeld |
| Cortijo del Fraile, Montano en Hornillo | Binnenland | 7,7 km, rondwandeling | ca. 3 uur | Laag |
| La Molata | El Playazo naar Cala del Cuervo | 1,5 km | ca. 1 uur | Gemiddeld |
| Las Negras via Cala del Plomo naar Agua Amarga | Noordoostkust | 11,1 km, enkele reis | ca. 4 u 30 min | Gemiddeld tot zwaar |
| Groene route van Lucainena | Bij Agua Amarga | 8,2 km, rondwandeling | ca. 2 u 40 min | Laag |
| Molinos de Huebro | Stadje Níjar | 2,55 km | ca. 1 u 30 min | Gemiddeld |
Rond San José: Los Genoveses en Vela Blanca
De kust ten westen van San José heeft de beroemdste stranden van het park, en twee routes verbinden ze.
Los Genoveses
De route Los Genoveses is een lineaire wandeling van 2,3 km, ongeveer 1 u 30 min, met een lage moeilijkheidsgraad. Hij begint bij de molen van Genoveses, in 2007 gerestaureerd, die je bereikt via een afslag ongeveer 300 meter over het onverharde pad richting Mónsul. Bij het begin zijn er ongeveer 20 parkeerplaatsen, op 150 meter van het informatiebord.
Het pad steekt de vlakke Campillo del Genovés over, een landbouwvlakte met graanvelden, en daalt af naar de grote baai van Genoveses, meer dan een kilometer lang en met kleine duinen erachter. Onderweg passeer je bunkers uit de Burgeroorlog op het strand en een fossiele duin aan de zuidkant. De wandeling eindigt bij de Morrón de los Genoveses, een vulkanische koepel die 74 m boven het strand uitsteekt; vanaf de top kijk je terug over de baai, de Campillo en San José.
Dit is de beste eerste wandeling in het park: kort, bijna vlak en met een strand aan het eind waar je kunt zwemmen. Met kinderen werkt hij goed, al is er helemaal geen schaduw.
Vela Blanca
De route Vela Blanca is een lineaire wandeling van 5,9 km, ongeveer 2 u 30 min, met een lage moeilijkheidsgraad, een maximale stijging van 120 m en een hoogste punt van 136 m. Hij begint bij de Casa del Mónsul, ongeveer 4,5 km over het pad vanuit San José voorbij Genoveses, waar een parkeerplaats is met ongeveer 50 plaatsen.
Vanaf Mónsul loopt het pad langs de rand van de vulkanische sierra, langs Cala de la Media Luna en Cala Carbón, dat aan de zuidkant begrensd wordt door Punta Redonda met zijn zuilvormige andesietrotsen, en klimt dan door de Barranco de la Parra met zijn dwergpalmen naar het uitkijkpunt Vela Blanca. Op het hoogste punt staat de wachttoren van Vela Blanca, gebouwd om uit te kijken naar Berberse piraten; hij gaf met rooksignalen berichten door aan andere torens. Vanaf de pas zie je beide kanten van de kaap: de vuurtoren in het westen, en Mónsul en Genoveses in het oosten.
Check in de zomer de toegangsregels voordat je erheen rijdt: de toegang voor motorvoertuigen tot de stranden ten westen van San José is gereguleerd, en in 2026 gold de regeling van 20 juni tot 27 september, met eenmalig €6 per voertuig en een slagboom die eerder dichtgaat als de parkeerplaatsen vol zijn. Een pendelbus vanuit San José zet je af bij de toegangen tot de stranden, en te voet of op de fiets is de toegang gratis. De gids over hoe je in Cabo de Gata komt legt het systeem volledig uit.
De Sendero Azul en Los Escullos
Sendero Azul
De Sendero Azul César Díaz Torres, tussen El Pozo de los Frailes en San José, is 2,6 km, ongeveer 1 u 30 min, met een lage moeilijkheidsgraad, op een pad dat als goed toegankelijk geldt. Hij loopt langs de weg door oud landbouwgebied onder de twee vulkanische koepels van Los Frailes. De Cortijo del Sotillo aan deze route komt voor in Sergio Leones A Fistful of Dollars: Clint Eastwood rijdt in de eerste scène naar de ingang. In El Pozo de los Frailes stammen het door dieren aangedreven waterrad, het washuis en de drinkbak uit het begin van de twintigste eeuw; ze werden tot in de jaren 1980 gebruikt.
Het is een makkelijke wandeling voor wie in San José verblijft, het grootste dorp aan de kust van het park, en een goede keuze voor een koelere ochtend.
Los Escullos naar El Pozo de los Frailes
De route van Los Escullos naar El Pozo de los Frailes is 4,7 km, ongeveer 1 u 50 min, met een lage moeilijkheidsgraad, over een pad door glooiende vulkanische heuvels met uitzicht op zee. Hij begint bij het Castillo de San Felipe in Los Escullos, dat in 1771 werd gebouwd om de kust te verdedigen en te bewaken, en in 1991 werd gerestaureerd. Onderweg zie je oude boerderijen, een door dieren aangedreven waterrad met zijn vijver en een gerestaureerde molen.
Los Escullos naar La Isleta del Moro
De route van Los Escullos naar La Isleta del Moro is 1,6 km, ongeveer 40 minuten, met een lage moeilijkheidsgraad, en de maximale stijging is maar 19 m. Hij begint bij Playa del Arco, naast de fossiele duin van Los Escullos, en volgt de kust naar het vissersdorp La Isleta. Vanaf La Isleta leiden treden naar Playa del Peñón Blanco, goed beschut tegen de poniente uit het westen en genoemd naar de witte rots in het midden.
Klimmen op de rotsen van de fossiele duin van Los Escullos is verboden, en de Junta zet de fossiele duin van Los Escullos en de duin van Mónsul af met hekken. Loop erlangs, niet eroverheen.
Loma Pelada
De route Loma Pelada begint bij het Castillo de San Felipe in Los Escullos en eindigt bij Cala Higuera, bij San José. Het is het wildste stuk van de zuidkust, met landinwaarts de Cerro de los Frailes, met 493 meter de hoogste heuvel van de omgeving. De route passeert oude groeven voor kasseien en de ruïnes van de kazerne van de Guardia Civil van Loma Pelada bij Cala Tomate. Tegen het eind van de route ligt een heuvel van 224 m met daarop een wachttoren uit 1767, met uitzicht over de baai van San José en Genoveses. Bij het begin van de route zijn ongeveer 20 parkeerplaatsen, en er zijn er meer bij Cala Higuera, waar hij eindigt.
Als je de routes van Los Escullos en Loma Pelada aan elkaar koppelt, heb je een mooie dag in één richting tussen Los Escullos en San José, als je aan beide kanten een auto kunt neerzetten.
Vulkanen in het binnenland: Majada Redonda en Requena
Caldera de Majada Redonda
De route Caldera de Majada Redonda is 2,8 km, ongeveer 1 uur, met een lage moeilijkheidsgraad. De caldera van Majada Redonda, een enorme ronde vulkanische laagte, is de belangrijkste geologische trekpleister van het park, en deze korte wandeling door een droge rivierbedding brengt je erin, langs terrassen met droge stenen muurtjes, een oude stenen put en een vervallen boerderij met een grote dorsvloer. De route begint in een droge rivierbedding, dus het park raadt aan de auto achter te laten op de parkeerplaats met 25 plaatsen in Las Presillas. In het voorjaar bloeit langs de route de albaida-struik; imkers waarderen hem om zijn milde honing.
Requena
De route Requena is lineair, 7,4 km, ongeveer 3 uur, met een gemiddelde moeilijkheidsgraad, en een maximale stijging van 416 m, de grootste van alle routes in deze gids. Hij begint in de Barranco del Negro, ongeveer 600 meter vóór de afslag naar La Isleta del Moro op de AL-4200 ten zuiden van Rodalquilar. Bij het begin ligt Cala de los Toros, een oase van palmen, tamarisken en pijnbomen, waarvan de geul uitkomt in een baaitje van kiezels en zand. Daarna klimt de route langs holtes in de rots die regenwater vasthouden voor vogels, een overgebleven groepje pijnbomen en verlaten boerderijen met uitzicht over het dal van Rodalquilar, en eindigt bij de Cortijo del Fraile.
Los Frailes
Los Frailes, de hoogste vulkaan, heeft twee koepels, waarvan de hoogste bijna 500 meter boven zeeniveau ligt, en een route naar de top. Het is de klassieke uitzichtwandeling van het zuiden, op zijn best op een heldere ochtend in de winter of het voorjaar.
Rodalquilar: goudmijnen en de Cortijo del Fraile
Rodalquilar, het oude goudmijnersdorp in het hart van het park, is de beste uitvalsbasis om landinwaarts te wandelen. Van 1940 tot 1966 werd in de heuvels rond Rodalquilar goud gewonnen, en de routes hier slingeren tussen mijningangen, verwerkingsinstallaties en lege mijnwerkersnederzettingen.
Cerro del Cinto
De korte route Cerro del Cinto bij Rodalquilar is een rondwandeling van 4,4 km van ongeveer 1 u 30 min, met een lage moeilijkheidsgraad, en de lange rondwandeling Cerro del Cinto is 10 km, ongeveer 4 uur, met een gemiddelde moeilijkheidsgraad, en een maximale stijging van 235 m. Beide beginnen ongeveer 25 meter van het administratiekantoor en de tentoonstellingsruimte van het park in Rodalquilar, waar parkeerruimte is voor meer dan 20 voertuigen.
De lange rondwandeling begint bij de Denver-installatie, in 1956 bovenaan het mijnersdorp gebouwd en in 1966 gesloten. De raffinagehal is nu de Casa de los Volcanes, een bezoekerscentrum over de geologie van het park met een klein mijnmuseum. Verderop hoorde de mijnnederzetting San Diego bij Minas de Rodalquilar SA, dat het meest succesvol was van 1929 tot de Burgeroorlog de productie in 1936 stillegde.
Cortijo del Fraile, Montano en Hornillo
De route vanaf de Cortijo del Fraile langs de boerderijen Montano en Hornillo is een rondwandeling van 7,7 km van ongeveer drie uur, met een lage moeilijkheidsgraad. Naast de Cortijo del Fraile is een parkeerplaats met ongeveer 20 plaatsen. In de nacht van 22 juli 1928 was de Cortijo del Fraile het toneel van de misdaad die Lorca inspireerde tot zijn toneelstuk Bloedbruiloft, en later filmde Sergio Leone er For a Few Dollars More en The Good, the Bad and the Ugly. De boerderij, een beschermd Bien de Interés Cultural, wacht nog op restauratie en moet daarna een cultureel centrum worden; bekijk hem van buitenaf. In 1989 en 1990 won een bedrijf in de buurt goud met cyanideloging, wat al snel werd opgegeven omdat het niet rendabel was.
Een nieuwere route voor wandelaars en fietsers verbindt Los Albaricoques, de Cortijo del Fraile en Rodalquilar; het eerste stuk is verhard en ook open voor voertuigen. Los Albaricoques was het decor van veel Europese westerns.
De noordoostkust: La Molata, Cala San Pedro en Agua Amarga
La Molata
De route La Molata is 1,5 km, ongeveer 1 uur, met een gemiddelde moeilijkheidsgraad. El Playazo bereik je via een betonnen pad van ongeveer twee kilometer dat 1 km van Rodalquilar richting Las Negras van de AL-4200 aftakt. De route begint bij het Castillo de San Ramón, een kustbatterij voor vier kanonnen aan de noordkant van El Playazo, voltooid in 1768, en steekt de kliffen van een fossiel rif over naar Cala del Cuervo, een baaitje met grijs zand. Vanaf La Molata zie je Cala de San Pedro en Mesa Roldán. Op de heenweg passeer je de Torre de los Alumbres, in 1510 gebouwd om de aluinmijnen aan de overkant te verdedigen.
Las Negras naar Cala San Pedro
Cala de San Pedro, voorbij de Cerro Negro, bereik je alleen per boot of te voet, een wandeling van ongeveer twee uur; er staat een vervallen kasteelbatterij en er is een natuurlijke zoetwaterbron. Zelfs vanaf de parkeerplaats van San Pedro is het nog ongeveer 2 km over een smal pad langs kliffen. Boten vanaf het strand van Las Negras zijn in 10 tot 15 minuten bij Cala San Pedro, dus een populair plan is heen lopen en met de boot terug. Ga voor een dagje: vrij kamperen is in het park verboden, en de strandengids beschrijft het baaitje zelf.
Las Negras via Cala del Plomo naar Agua Amarga
De route van Las Negras via Cala del Plomo naar Agua Amarga is enkele reis 11,1 km, duurt ongeveer 4 u 30 min en geldt als gemiddeld tot zwaar, met een maximale stijging van 249 m. Hij verlaat Las Negras over een pad naar het noorden naar de Cortijada del Estanquillo, een halve kilometer verderop, waar een parkeerplaats is met ongeveer 20 plaatsen; er zijn er meer bij Cala del Plomo en Agua Amarga. De route loopt boven Cala San Pedro langs, steekt vulkanische landtongen over naar Cala del Plomo en bereikt Cala de Enmedio, met 150 meter goudkleurig zand tussen twee door de zee uitgesleten kalksteenformaties, voordat hij afdaalt naar Agua Amarga.
Dit is de mooiste kustwandeling van het park en de zwaarste: lang, onbeschut, met steile stukken en zonder water. Vertrek vroeg, neem genoeg te drinken mee en regel vervoer terug.
De groene route van Lucainena
De groene route van Lucainena naar Agua Amarga is een rondwandeling van 8,2 km van ongeveer 2 u 40 min, met een lage moeilijkheidsgraad, en een maximale stijging van 108 m. Hij volgt de uitgraving van de oude mijnspoorlijn, langs grotwoningen en boerderijen, naar de ruïnes van de laadsteiger bij Agua Amarga, waar ijzer uit de mijnen van Lucainena op schepen naar de hoogovens werd geladen.
Het stadje Níjar en Huebro
Landinwaarts ligt het stadje Níjar aan de voet van de Sierra Alhamilla. De route Molinos–Huebro, deels over de GR-140, is 2,55 km, ongeveer 1 u 30 min, met een gemiddelde moeilijkheidsgraad, en een maximale stijging van 263 m. Onderweg liggen de resten van meer dan 22 watermolens; de laatste hield in de jaren 1970 op met draaien. Het uitkijkpunt van Huebro ligt 700 meter boven zeeniveau, en vanaf het nabije gehucht Huebro zie je de hele Campos de Níjar. Op een warme dag is dit de koelste wandeling van de omgeving.
Wanneer je wandelt
De beste maanden om te wandelen zijn van de herfst tot het voorjaar. Volgens de klimaatnormalen van AEMET voor het vliegveld van Almería is de gemiddelde maximumtemperatuur 16,9 °C in januari, 21,4 °C in april en 24,5 °C in oktober, tegenover 30,5 °C in juli en 31,0 °C in augustus. Regen valt vooral in de herfst en winter en is in de zomer heel zeldzaam, maar een enkele stortbui op één dag kan meer dan 200 mm brengen, meer dan het gemiddelde van een heel jaar; droge geulen kunnen snel onderlopen, dus begin niet aan een wandeling door een geul als er zware regen wordt verwacht.
Loop in juli en augustus alleen korte routes, en alleen bij het eerste licht; de kustpaden hebben geen schaduw en de rotsen houden de warmte vast. De gids over de beste reistijd behandelt elke maand, en de weerpagina van deze site heeft de actuele verwachting voor het park.
Wat je meeneemt
- Water: meer dan je denkt, want op de meeste routes kun je nergens bijvullen.
- Zonbescherming: hoed, zonnebril en zonnebrandcrème, ook in de winter.
- Goede schoenen: wandelschoenen met grip; het vulkanische gesteente is scherp en ligt bij afdalingen los. Sandalen zijn niet genoeg voor Vela Blanca, Requena of de route van Las Negras naar Agua Amarga.
- Zwemspullen op kustroutes, en snorkelspullen als je die hebt.
- Een opgeladen telefoon en een offline kaart: in de geulen is het bereik wisselend.
- Eten: de dorpen liggen ver uit elkaar, en bij Mónsul kun je nergens drinken kopen.
Regels op de route
- Vuur maken is in het park verboden.
- Recreatief met drones vliegen is in het park niet toegestaan.
- Kamperen, en voertuigen die als woning zijn ingericht parkeren, buiten toeristische campings en kampeerterreinen tussen zonsondergang en zonsopgang, is verboden.
- Tijdens het badseizoen, van 1 juni tot 30 september, mogen huisdieren niet in het zwemwater en de badzones komen, wat geldt voor wandelingen die bij een strand eindigen.
- Georganiseerde colonnes van vier of meer voertuigen hebben vooraf toestemming nodig van de regionale milieudienst.
De gids over de parkregels legt dit allemaal uitgebreid uit.
Wandelen en de zee combineren
Een aantal routes laat zich goed combineren met tijd op het water. De wandeling Vela Blanca eindigt boven baaitjes die je ook vanaf een boot of kajak kunt zien, en de routes bij Las Negras beginnen op het strand waar de boten naar Cala San Pedro vertrekken. Zie je de kliffen liever zonder te klimmen, dan legt de gids over boottochten en kajakken uit hoe je het water op gaat, en de pagina met tours laat zien wat er op jouw data te boeken is.
Veelgestelde vragen
Wat is de mooiste wandeling in Cabo de Gata?
Voor een eerste bezoek Vela Blanca: 5,9 km, ongeveer 2 u 30 min, met een lage moeilijkheidsgraad, langs Mónsul, Media Luna en Cala Carbón naar een uitkijkpunt over beide kanten van de kaap. Voor een hele dag de route van 11,1 km van Las Negras naar Agua Amarga.
Zijn de routes bewegwijzerd?
Ja. Het toerismebureau van Níjar publiceert routebladen met afstanden, tijden, moeilijkheidsgraden en parkeerplaatsen, en bij het begin van de routes staan informatieborden.
Kun je in de zomer wandelen in Cabo de Gata?
Alleen korte routes, heel vroeg in de ochtend. In juli en augustus ligt de gemiddelde maximumtemperatuur boven 30 °C, en de kustpaden hebben geen schaduw of water.
Is er een makkelijke wandeling voor gezinnen?
Los Genoveses (2,3 km) en Los Escullos naar La Isleta del Moro (1,6 km, met een maximale stijging van maar 19 m) zijn allebei geschikt voor kinderen, en eindigen allebei aan zee.